تعلیم‌نامهٔ اورشلیم

اینکه او باید پسر آدم و پسر خدا باشد.مزامیر ۲: ۲–۷ امثال ۴:۳۰ متی ۳: ۱۶–۱۷ مکاشفه ۱۶:۲۲ مرقس ۳۱:۸

آنها او را «نسل زن»، «نسل ابراهیم»، «نسل  و جوانه داوود»، «شاخه‌ی یِسی» و سرانجام در صراحت «انسان‌» می‌نامند.غلاطیان ۱۶:۳ پیدایش ۱۵:۳ پیدایش ۱۸:۲۲ اشعیا ۱۱: ۱–۲ ارمیا ۵:۲۳ مزامیر ۸۹: ۴–۵ دوم سموئیل ۷: ۱۲–۱۵ دانیال ۷: ۱۳–۱۴

من کینه و نفرت را بین تو و زن، و بین نسل تو و نسل زن، قرار خواهم داد. او سر تو را خواهد کوبید و تو پاشنه‌ی او را.پیدایش ۱۵:۳

بر روی صلیب، جایی که عیسی مجازات مرگ را برای گناه قومش به جان خرید، و بدین ترتیب هرگونه زمینه‌ای را برای شیطان از بین برد تا دوباره همه ی آنها را متهم و شرمنده کند یا از طریق ترس از مردن به کنترل خود ادامه دهد. مزامیر ۲۲ رومیان ۸: ۱–۲ کولسیان ۲: ۱۳–۱۵ مکاشفه ۱۲: ۱۰–۱۱ عبرانیان ۲: ۱۴–۱۵ اول یوحنا ۲: ۱–۲ اشعیا ۳۸: ۱۷

«من نسل تو را پس از تو که از وجود تو پدید خواهد آمد، برخواهم انگیخت و پادشاهی او را استوار خواهم ساخت. او خانه‌ای برای نام من خواهد ساخت و من تخت سلطنت او را تا ابد استوار خواهم ساخت. من برای او پدری خواهم بود و او برای من پسری خواهد بود که او را با ترکه آدمیان و تازیانه‌های پسران آدمیان ادب خواهم کرد اگر گناه کند. اما رحمت من از او دور نخواهد شد.»دوم سموئیل ۷: ۱۲–۱۵  مزامیر ۸۹: ۴–۵

آری، ولی پادشاهی سلیمان پس از مرگ او دوام نیاورد.اول پادشاهان ۱۲

پادشاهی روحانیِ مسیح. خدای پدرش او را یک‌بار به‌خاطر گناه قومش محکوم کرد و سه روز بعد او را برخیزانید. آن چنان خدا پسر خود را دوست داشت، و عیسی آن‌ چنان کامل خواست پدرش را به‌جا آورده بود.مزامیر ۴:۶۹ اشعیا ۵۳ اشعیا ۴:۱۱ مرقس ۱۵:۱ لوقا ۴۹:۲ دوم قرنتیان ۲۱:۵

در یک رؤیای شبانه دیدم که کسی مانند پسر انسان با ابرهای آسمان آمد. او تا نزد آنکه از ازل بود رسید، و او را به حضور وی آوردند. به او فرمانروایی، جلال و ملکوت داده شد. همهٔ قوم‌ها، ملت‌ها و زبان‌ها اورا خواهند پرستید. فرمانروایی او، فرمانروایی‌ای جاودانه است که پایان نخواهد یافت، و سلطنت او نابود نخواهد شد.دانیال ۷: ۱۳–۱۴

چهل روز پس از رستاخیزش از مردگان، آنگاه که سرور عیسی بر تخت پادشاهی آسمان نشست.اعمال رسولان ۱: ۹–۱۱ اول پطرس ۲۲:۳

فرمایش خداوند به سرور من : به دست راست من بنشین، تا دشمنانت را زیر پای تو اندازم.مزامیر ۱:۱۱۰

تنها خداوند: ای خدا، تخت تو تا ابد پایدار است؛ عصای پادشاهی تو، عصای عدالت است. تو عدالت را دوست داشتی و از شرارت نفرت داشتی. ای خدا، از این‌رو، خدایت تو را با روغن شادی بیش از همراهانت مسح کرده است.مزامیر ۴۵: ۶–۷ اول سموئیل ۱۲:۱۲ اشعیا ۸:۴۲ حزقیال ۳۳:۲۰

زیرا مسیح خود خداوند است، نه تنها یک انسان. سرور عیسی وارث همه چیز است و سخاوتمندانه به دوستانش می‌بخشد. یوحنا ۳۳:۱۰ مزامیر ۱۸:۶۸ یوحنا ۲۲:۱۷ عبرانیان ۲:۱

خدا به مسیح فرمود: تو پسر منی؛ امروز تو را زاده‌ام.پیامبران نیز برای مسیح جلال الهی و کمال را قائل شدند، با بخشیدن جفت‌نام‌هایی خاص. آنان او را هم‌زمان چنین می‌خواندند: «کودک و خدای قدیر»، «جوانه و ریشهٔ یَسَای»، «شاخهٔ داوود و سرور داوود، خداوند ـ عدالت ما»، و در نهایت به‌سادگی «خدا با ما».ارمیا ۲۳: ۵–۶ مزامیر ۲: ۷–۱۲ ارمیا ۵:۱۷ امثال ۴:۳۰ اشعیا ۱۱: ۱–۱۰ اشعیا ۵:۹ اشعیا ۱۴:۷ مکاشفه ۱۶:۲۲ مزامیر ۱:۱۱۰ مرقس ۱۲: ۳۵–۳۷

تماماً به نفع ما بود، تا اینکه او به‌واسطهٔ روح‌القدس قومی را در برابر چشمان دشمنانش برای خود شکل داد  — انسانیتی نو برای آفرینشی نو : تو به بالا صعود کردی، اسارت را به اسیری گرفتی، و عطایایی برای انسان‌ها آوردی.مزامیر ۵:۲۳ افسسیان ۸:۴ مزامیر ۱۸:۶۸ زکریا ۹:۱۳ یوحنا ۱۶: ۴–۱۵ اشعیا ۴۳: ۱–۷ تثنیه ۲۰:۴ دانیال ۳–۴ متی ۲۰:۲۸ اول پطرس ۱۲:۴ مکاشفه ۱۹: ۷–۸ یوحنا ۱۸:۱۴